Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος αποδεικνύει διαρκώς με τις παρεμβάσεις του ότι είναι ένας συστηματικός κήρυκας εθνο-ρατσισμού και σκοταδισμού.
Αρέσκεται στο να προβάλει την πολιτιστική «ανωτερότητα» του ελληνικού έθνους έναντι άλλων, και κύρια έναντι της Δύσης. Αυτό το καταφέρνει μέσα από μια αντικαπιταλιστική επιχειρηματολογία και υποστηρίζοντας δημόσια την «καθαρότητα» μιας ενιαίας ελληνικής πολιτιστικής παράδοσης.
Τέτοιου είδους ήταν η επίθεση που εξαπέλυσε ο αρχιεπίσκοπος σε συνέδριο της χριστιανικής ένωσης εκπαιδευτικών (3/1/05) ενάντια στην καθιέρωση του χριστουγεννιάτικου δέντρου και του «ξενόφερτου» Άι-Βασίλη «των δυτικοευρωπαίων», όπως χαρακτηριστικά είπε, ως συστατικών στοιχείων της λαϊκής μας παράδοσης. Και για να ενισχύσει το συλλογισμό του σημείωσε ότι τα κόκκινα ρούχα του Άι-Βασίλη σχετίζονται με διαφημιστικούς σκοπούς της κόκα-κόλα.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνταν οι δηλώσεις του περί «τούρκων βαρβάρων» (4/12/04), περί αιώνιας σύζευξης «ελληνισμού» και ορθοδοξίας, το χτύπημα στην παγκοσμιοποίηση (6/12) που «απειλεί να εξαλείψει κάθε δύναμη που της αντιτίθεται» και κάνει τους ανθρώπους «υποχείρια των μεγάλων δυνάμεων που σκέπτονται και αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς», καθώς και το παροιμιώδες: «Οι άγιοι, ο θεός και το δίκιο είναι με τους Έλληνες» (17/10/04), που ξεστόμισε ο Χριστόδουλος κατά τη διάρκεια περιοδείας στην Καστοριά για τα 100χρονα από το θάνατο του Π. Μελά.

Σε ένα άλλο παραλήρημα αντιδυτικισμού, στην ίδια περιοδεία, καταφέρθηκε ενάντια στον καθολικισμό: «Οι χριστιανοί της Δύσης πρόδωσαν το χριστιανισμό, προκειμένου να εξυπηρετήσουν και να προωθήσουν ιδεολογικούς και πολιτικούς σκοπούς. Σήμερα έχουμε παραχάραξη και δυσφήμιση του χριστιανισμού από τις επιδιώξεις μιας συγκεκριμένης Εκκλησίας, που θέλει να ασκεί εξουσία και να βρίσκεται στις αγκαλιές της πλουτοκρατίας» (15/10). Με λίγα λόγια, κατηγόρησε τη ρωμαιοκαθολική εκκλησία για τον πολιτικό της ρόλο (λες και η ελληνορθόδοξη δεν ασκεί εξουσία ως τμήμα του κρατικού μηχανισμού) και για υποταγή στο μεγάλο κεφάλαιο.

Αυτόματα, η ορθοδοξία και ο «ελληνισμός» αναγορεύονται σε «υπερασπιστές» των λαϊκών συμφερόντων κι επιφορτίζονται με το καθήκον του «ιερού» και «εθνικού» αγώνα ενάντια στο μεγάλο κεφάλαιο και τη δύση. Σύμφωνα με την ίδια ναζιστική λογική, οι δυτικές παραδόσεις, το πνεύμα του διαφωτισμού, η κουλτούρα και ο αμερικάνικος τρόπος ζωής, το εμπόριο και η κατάργηση των εθνικών συνόρων που η ανάπτυξή του φέρνει, ολόκληρες θρησκείες και έθνη βαπτίζονται φορείς κεφαλαιοκρατικής καταπίεσης και ζητείται η καταπολέμησή τους.

Ο πυρήνας της παραπάνω θεωρίας δεν απέχει πολύ από την αντισημιτική λογική του Καρατζαφέρη και του Μ. Θεοδωράκη, που θεωρούν υπεύθυνο φορέα για όλα τα δεινά το σιωνισμό, ή από την ιδεολογία της «17 Νοέμβρη», που στα φυσικά πρόσωπα των ελλήνων αστών και των δυτικών επιτετραμμένων στη χώρα μας διακρίνει τους φορείς της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και τους εκτελεί. Άλλωστε αυτό φάνηκε εντονότερα με την επίσκεψη που έκανε ο αρχιεπίσκοπος στους φυλακισμένους δολοφόνους (16/12).

Ως εφαλτήριο για τη διάδοση του επικίνδυνου κηρύγματός του ο Χριστόδουλος χρησιμοποιεί τη θέση του ως εκπροσώπου της πολιτείας καθώς και την ανοχή ενός ευρύτερου πολιτικού καθεστώτος απέναντί του