Κρατικοί παράγοντες της ανατολικής Ουκρανίας, υποστηρικτές του υποψήφιου για την προεδρία Γιανουκόβιτς, είχαν κάνει γνωστή την πρόθεσή τους για απόσχιση των περιοχών τους και για ενσωμάτωσή τους στη Ρωσία, με την προκήρυξη δημοψηφίσματος για τις 5/12.

Λίγες μέρες αργότερα, ο πρόεδρος της ρωσικής δούμας, Μπορίς Γκρυζλόφ, χαρακτήριζε την Ουκρανία τεχνητό κράτος δηλώνοντας ότι: «Μόνο η νίκη του Γιανουκόβιτς θα επέτρεπε στην Ουκρανία να παραμείνει μια χώρα ενωμένη» (Le Monde, 10/12/04). Πρόκειται για απροκάλυπτη παραδοχή από επίσημα χείλη ανώτερου αξιωματούχου ενός κράτους της υποκίνησης σε διαμελισμό ενός άλλου κράτους.

Σε μια ανάλογης σοβαρότητας δήλωση προέβη ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν κατά την ετήσια μεγάλη συνέντευξη τύπου, ύστερα από τη νίκη του Βίκτορ Γιούσενκο στον τελευταίο επαναληπτικό γύρο των εκλογών, λέγοντας: «Ελπίζουμε ότι στο περιβάλλον του κ. Γιούσενκο δεν θα υπάρχουν άνθρωποι που χτίζουν τις πολιτικές τους φιλοδοξίες πάνω σε αντιρωσικά, σιωνιστικά συνθήματα κλπ.» (Ελευθεροτυπία, 28/12/04).

Φυσικά, η δήλωση ήταν αρκετά προκλητική για να παραμείνει ως έχει. Γρήγορα η λέξη «σιωνιστικά» αντικαταστάθηκε με την αντίθετου περιεχομένου λέξη «αντισημιτικά» στο επίσημο κείμενο, αποδιδόμενη σε παραδρομή (αν και η συχνότητα αντισημιτικών δηλώσεων από επίσημα ρωσικά χείλη δε βγάζει παραδρομή).

Όμως καμιά διόρθωση, όσο έντεχνη κι αν είναι, δε μπορεί να αναιρέσει τη μεγάλη ιδεολογική ζημιά που προκάλεσε το περιεχόμενο της αρχικής αυθόρμητης δήλωσης.